Je kan gewoon een slechte dag hebben, maar er bestaan ook van die dagen dat het slechter dan slecht is en je geen poot vooruit geraakt. Wel, vandaag was het zo'n dag. Met zo'n 3500 deelnemers namen we de de start aan de abdij in Averbode met als doel zo vlug mogelijk naar de abdij van Tongerlo te lopen. Tussen de twee abdijen ligt een kleine 16 km.Jelle Bertels (de winnaar van vorig jaar) kwam met dezelfde tactiek als één jaar geleden aan de start. Na het startschot koos hij onmiddellijk het hazenpad en we zouden hem pas in Tongerlo opnieuw zien. Achter hem liep ik samen met Pieter De Wulf, Thomas Thys, Jo Prims en Pascal Kaers. Thomas en Pieter deden in het begin het meeste kopwerk en leken de sterkste in onze groep. Nochtans voelde ook ik me de eerste 4 km goed bij het tempo dat we liepen. Een kilometer later begon ik echter al te voelen dat mijn krachten abnormaal vlug afnamen. Nog 2 km kon ik aanklampen, maar dan moest ik er onherroepelijk af. Ook Kaers moest lossen en Jo Prims had al eerder onze groep moeten laten gaan. Ik probeerde zo goed en zo kwaad mogelijk Kaers in het vizier te houden. Dit lukte me tot kilometer 10, maar dan stond ik plots helemaal stil. Vanaf dan liep ik (met een beetje overdrijving) tegen duurlooptempo verder richting Tongerlo. Dat ik nog plaatsen zou verliezen was niet te vermijden. De eerste die over me kwam was Tom Steenackers. Hij liep een verrassend sterke wedstrijd en zou zelfs nog 4e worden voor Kaers (5e). Op dik een kilometer van het einde kwam ook Jo Prims me nog voorbij. Van aanpikken of het tempo opdrijven was bij mij al lang geen sprake meer. Gewoon binnenlopen, meer kon ik niet doen. Zo liep ik na 15,7 km als 7e over de aankomst in 54'50. Thomas Thys wist Pieter De Wulf nog te verschalken voor de 2e plaats.De eerste logische reactie van supporters na de wedstrijd was "Te snel gestart?". Dat was echter absoluut niet het geval. O.a. in Antwerpen ging het de eerste kilometers pakken sneller, maar kon ik het tempo vasthouden tot aan de aankomst. Het was lang geleden, zodat ik het bijna vergeten was, maar af en toe heb ik van die moeilijk te verklaren slechte dagen. Vandaag was er zo één. De enigste reden die ik zou kunnen bedenken is dat ik de voorbije week misschien iets te hard heb getraind. Al kan dit nog niet verklaren dat ik zo hard onderuit ga. Met het oog op de halve marathon van Hapert (NL) op 2 juni ga ik nu eerst eens goed rusten. En zo heeft elk nadeel zijn voordeel!Voor de uitslag zie: http://sport.be.msn.com/runningtour/abdijentocht/2012/nl/uitslagen/ Grtz Pieter
Na mijn haaswerk in Herentals op dinsdag nam ik de beslissing om dit weekend in Beveren te starten voor een 10 km op de weg. Ik stond aan de start met redelijk wat vraagtekens. Na de 10 Miles in Antwerpen had ik wat moeite om de knop terug om te draaien en te focussen op de wedstrijden die er aankwamen. Hierbij kwam nog eens dat ik vrijdagnacht pas om 3u30 in mijn bed lag na een feestje van het werk. Niet de ideale voorbereiding voor een wedstrijd dus.
In Beveren aangekomen zag ik dat mijn ex-clubgenoot Bart Lieckens en een Afrikaanse collega vermoedelijk mijn naaste concurrenten zouden worden. Op het programma stonden 2 kleine ronden van 500 m en 3 grote ronden van 3 km. De Ethiopiër Bimir-Belaynen en Kevin Bonnaerens legden er meteen duchtig de pees op. De eerste kilometer die we passeerden in +/- 3'00 hadden Bart en ikzelf het moeilijk om het tempo van dit duo te volgen. Ik zette me in 4e positie en probeerde ondanks het helse tempo toch zo min mogelijk krachten te verspillen. Ondertussen hield Bimir-Belaynen het tempo hoog en vond Bonnaerens het nodig om tussendoor nog wat versnellingen er boven op te doen. Al vlug bleek dit wat overmoedig want na 3 km was het plots over en out voor Bonnaerens. Aan het einde van de eerste grote ronde stokte het tempo voor het eerst even zodat ik een klein beetje op adem kon komen. Lang duurde dit echter niet want even later ging het tempo weer de hoogte in en kwam ik aan de rekker te hangen. Dit kon ik een goede kilometer volhouden maar net voorbij halfweg moest ik er onherroepelijk af. Ik probeerde het duo voor me zo goed en zo kwaad mogelijk nog binnen bereik te houden maar bij een stuk wind tegen moest ik overschakelen op mijn eigen tempo om te recupereren van de razendsnelle eerste 5 km. De laatste ronde slaagde ik er in om wind mee mijn tempo nog goed hoog te houden, maar wind tegen moest ik heel wat meters en seconden prijsgeven. Uiteindelijk werd ik niet meer bedreigd voor de 3e plaats en liep ik na ruim 10 km (10,16 volgens Garmin) over de aankomst in 32'46. Vooraan was het Bart Lieckens die na een spannende eindsprint de overwinning kon binnenhalen in 32'07. Bimir-Belaynen werd 2" later 2e. Bart liep naar eigen zeggen zijn beste wedstrijd sinds lange tijd.
Ikzelf moet ook tevreden zijn met mijn wedstrijd. Meer dan de 3e plaats zat er vandaag niet in. Ook de tijd is eerder een meevaller te noemen rekening houdend met een veel te snelle eerste 5 km en het bochtrijke parkoers. Ontelbare keren moest er op en af het voetpad gesprongen worden om toch maar de kortste weg te vinden. Dit maakte het voor mij niet makkelijk om in mijn ritme te blijven. Al bij al was dit toch een goede tussenstop richting de Abdijentocht die er binnen 10 dagen staat aan te komen.
Uitslag (top 10):
1) Bart Lieckens 32'07
2) Bimir-Belaynen 32'09
3) Pieter Van Dyck 32'46
4) Andy Slock 33'32
5) Kevin Bonnaerens 33'37
6) Elias Schack 33'42
7) Yves Vercammen 33'45
8) Dirk Brynaert 33'51
9) Wim Meul 34'23
10) Tommy Kinders 34'35
Grtz Pieter
Gezien ik de laatste jaren weinig of geen ambitie meer heb op de piste moest ik geen twee keer nadenken toen ze me vroegen om te hazen in Herentals. In een mixed 5000m (mannen en vrouwen samen) moest ik de snelste lopers naar een tijd om en bij 14'45 brengen. Pieter Hendrickx wou een poging doen om het clubrecord van ARAC te verbeteren dat op 14'46 stond. Ook Tom Van Rooy wou een goeie wedstrijd lopen en dan was er nog Jonathan Dekeyser (13e op het BK lange cross). Mooi volk aan de start dus. Voor mij kwam het er op neer rondjes van 70" à 71" te lopen en dit zo lang mogelijk vol te houden. Dit is het tempo van mijn PR op de 3000m en dus wist ik dat ik het niet zo heel lang ging kunnen uitzingen. Uiteindelijk kon ik 6 ronden het beoogde tempo lopen. Na 2400m in 7'03 besloten mijn benen dat het werk er op zat. Ik voelde zeer goed dat mijn trainingen niet op dit hoge tempo gericht waren. Het ging gewoon te snel voor mij om dit echt lang vol te houden. Maar goed, 6 ronden was het doel en dit hebben we gehaald. Nadien voelde ik me zeer vlug terug gerecupereerd. Nauwelijks 15u later stond er op training 4 x 2000m op het menu. De benen voelden goed aan en ik kon mooie tijden afleveren. Mogelijk loop ik zaterdag in Beveren een 10 km op de weg, maar dat moet ik nog even bekijken.Nadat ik was uitgestapt wist Tom Van Rooy de wedstrijd naar zijn hand zetten. Hij won na een stevig duel met Jonathan Dekeyser in een mooie 14'39. Jonathan liep één seconde later over de streep. Pieter Hendrickx werd uiteindelijk 4e in 14'55. Geen clubrecord, maar wel goed voor een PR. Even later liep Barbara Maveau in dezelfde reeks naar een bangelijke 15'27! Dit is ruim onder de EK-limiet. Haar zien we dus terug in Helsinki.Uitslag: http://www.acherentals.be/paginas/uitslagen.phpGrtz Pieter
Gisteren liep ik samen met zo'n 20 000 anderen de Ten Miles in Antwerpen. Dat dit voor mij het hoofddoel van het jaar is kan geen geheim meer zijn. Ik had de lat voor mezelf dan ook behoorlijk hoog gelegd. Ruim onder de 54'00 en beter doen dan mijn 14e plaats van vorig jaar was het doel. Na enkele stevige regenbuien tijdens de opwarming kwam vlak voor de start het zonnetje er mooi door.De start was pittig te noemen, maar dit viel wel te verwachten. De eerste honderden meters probeerde ik me niet te laten leiden door de massa en mijn eigen tempo te zoeken. Na 1 kilometer zag ik een mooi groepje voor me lopen. Uit vrees voor tegen de wind in het kopwerk te moeten gaan doen in een tragere groep besloot ik even gas te geven om aansluiting te vinden bij de groep voor me. Dit ging al niet zo makkelijk, maar eens ik de aansluiting kon maken kon ik recupereren van de snelle start. Samen met Steven Dobbelaere, Erik Caluwaerts, Steven Van Nieuwenhove, Dries Busselot, Bjorn Willems, Massimiliano Montagna, Wouter Vander Mast en Frederik Op De Beeck liep ik richting Kennedytunnel. We waren op dat moment de tweede groep in de wedstrijd na de kopgroep die uit 14 atleten bestond. De hoop dat daar nog veel mannen zouden uitwaaien die hun motor hadden opgeblazen bleek later ongegrond. De Kennedytunnel overleefde ik zonder veel moeite. Ik probeerde vooraan in de groep te lopen zonder te veel kopwerk te doen. Toen we aan de Kaaien kwamen trokken Steven en Frederik met de wind in de rug stevig door. Ik kon maar net aanpikken. Het was een beetje gokken want ik liep toen al behoorlijk tegen de limiet. Resultaat was wel dat onze groep openbrak en ik enkel nog met Steven en Frederik overbleef. Samen liepen we tot bij Raphael Durviaux, maar deze kon wel aanpikken. De enige uit de kopgroep die we nog zouden bijhalen. Aan het eind van de Kaaien bleek wat ik al veel langer vermoedde, Frederik was duidelijk de beste onder ons. Hij had veel kopwerk gedaan en er tussendoor al enkele stevige versnellingen uitgeschut. Frederik zou nog bijna een minuut van ons weglopen. Op de Meir waren we dus nog maar met drie. Stilaan kreeg ik het lastig en bij kilometer 11 moest ik Steven en Raphael laten gaan. Toen vreesde ik even dat er nog veel over me heen zouden komen, maar ik merkte al vlug dat ik goed tempo kon blijven lopen en op enkele meters van het duo voor me bleef hangen. Vlak voor het inlopen van de Waaslandtunnel kon ik terug aansluiten en liep ik er zelfs even van weg. Dat dalen niet mijn sterkste punt is kon ik meteen merken want Steven ging terug op en over mij. Raphael kwam op het diepste punt van de tunnel ook terug bij me, maar bergop kon ik wel vrij makkelijk volgen. Bij het uitkomen van de tunnel probeerde ik onder het gejoel van de massa onmiddellijk terug naar een hoger tempo te schakelen om zo Raphael te lossen. Dit lukte me 200m later. De laatste kilometer gaf ik nog alles wat ik had, maar Steven bleek te sterk. De 16e plaats was de mijne en mijn tijd was 53'47.
Twee plaatsen minder goed dan vorig jaar, maar ik denk dat ik mag stellen dat de bezetting dit jaar sterker was. Ik liep 21" sneller dan vorig jaar en kon zo onder de 54' duiken. Op zich moet ik dus tevreden zijn, maar omdat mijn voorbereiding dit jaar zo vlot verliep begon ik op meer te hopen. Ik had de lat voor mezelf heel hoog gelegd en dus ben ik met deze prestatie tevreden zonder meer. Nochtans kan ik mezelf niets verwijten. De indeling van mijn wedstrijd was perfect, onderweg nam ik de juiste beslissingen en ik toonde op het einde de nodige vechtlust. Ik had gewoon geen superdag vandaag.
Twee atleten verdienen in mijn ogen de titel "man van de wedstrijd": Nick Van Peborgh (verrassende winnnaar) en Frederik Op De Beeck (52'50!).Foto's zie fotopagina.Uitslag komt op: http://www.antwerp10miles.be/ Grtz Pieter
Komende zondag is Antwerpen helemaal van en voor de lopers. Het lijkt wel of werkelijk iedereen mee doet of op zijn minst gaat kijken. De laatste twee weken komt de 10 Miles overal waar ik mijn kop laat zien ter sprake. Mensen die anders eens raar kijken als het onderwerp "lopen" ter sprake komt tonen nu plots interesse. Vandaag in het groot op de voorpagina van de krant "Bart De Wever klaar voor Ten Miles." Het mag duidelijk zijn dat dit evenement de loopsport ver overstijgt.
Ikzelf probeerde de laatste weken het onderwerp wat te mijden en mij te focussen op de trainingen. Deze verliepen goed tot zelfs zeer goed. Ik heb het gevoel nog een stap vooruit te hebben gezet na het BK cross. Ook de tests in competitie draaide goed uit, zodat ik met het nodige vetrouwen aan de start kom. Dit zelfvertrouwen is het enige wat ik kan meenemen uit de voorbereiding want zondag gaan alle tellers op nul en moet het gebeuren. Goede trainingen of wedstrijden in de voorbereiding tellen dan niet meer mee.
Het doel voor zondag is een stuk onder de 54'00 duiken (vorig jaar 54'08) en als het even kan beter doen dan mijn 14e plaats van vorig jaar. Dit laatste heb ik echter niet helemaal in de hand maar is afhankelijk van de sterkte van het deelnemersveld. Om dit doel te bereiken zal ik net zoals vorig jaar mijn wedstrijd goed moeten indelen. Tussendoor ga ik ook proberen te genieten van de geweldige sfeer. Dat voor één keer de stad in het teken van de lopers mag staan!
Grtz Pieter
Na mijn haaswerk tijdens het BK marathon in Lier kon ik nog enkele supertrainingen afwerken. Met veel vertrouwen keek ik uit naar de Kastelenloop in Zandhoven. Een wedstrijd die elk jaar sterk bezet is en ik nog nooit kon winnen. Donderdag leek het echter nog mis te gaan. Een vervelende verkoudheid stak de kop op. Ze kon niet verhinderen dat ik aan de start stond, al was het toch met wat vraagtekens.
In vergelijking met de vorige jaren liepen we deze keer in winterse temperaturen, maar voor een wedstrijd over 10 km is dit eerder een voordeel dan een nadeel. Met ruim 300 starters vertrokken we om 15u. in het centrum. Ik was niet echt goed weg, maar kon me toch vlot bij de eerste 5 plaatsen. De eerste kilometer kwamen we door in 3'14. Een eerder trage start dus. Toch liep ik samen met Maarten Van Der Donck al aan de leiding met in ons spoor nog enkele atleten. Na ruim 2 kilometer merkte ik dat ik al enkele meters voorsprong aan het nemen was. Ik besloot rustig mijn tempo verder te lopen zonder te forceren. Er zouden immers nog zware stukken wind op kop volgen. Ook de volgende kilometers kon ik net onder de 3'20 afwerken en de benen begonnen beter en beter aan te voelen. Halfweg stond er 16'28 op mijn horloge en ik had nog heel wat cartouches over. Voor de overwinning was dit niet nodig want ik kon mijn voorsprong steeds uitbreiden, maar ik wou vooral mezelf nog eens goed testen. Tot kilometer 8 kon ik vrij vlot mijn snelheid hoog houden. De laatste twee kilometers kreeg ik het mede door het parkoers het toch nog lastig. Maar ook die twee laatste kilometers kon ik, al was met veel moeite, nog onder de 3'20 blijven. Zo liep ik na een zeer constante wedstrijd als eerste over de aankomst op de piste in 32'49 (3'17/km). Mijn tweede helft liep ik dus nog 7" sneller dan de eerste. Maarten Van Der Donck (34'08) werd 2e voor Ramazan Bürgü (34'16).
Eindelijk kan deze wedstrijd op mijn naam schrijven. Akkoord de tegenstand is al sterker geweest, maar hoe zeggen ze dat ook al weer? "De afwezigen hebben ongelijk?" Meer nog dan de overwinning is de tijd een echte opsteker. Het is een bevestiging van de stap die ik vooruit heb gezet sinds ik terug ben uit blessure. Ook een pluim voor de geslaagde organisatie en de correcte kilometer-aanduiding.
Grtz Pieter
Begin deze week kreeg ik het in mijn hoofd dat het wel eens tof zou zijn om wat haaswerk te gaan doen tijdens de marathon van Lier. Ik informeerde bij mede-organisator en deelnemer Geert Steenmans of hij nog iemand nodig had. Hij kon nog wel een derde haas gebruik en dus stond ik deze voormiddag om 11u30 aan de start van het BK marathon in Lier. Mijn oorspronkelijke bedoeling was een uur het tempo te maken (16 à 17 km). Geert en zijn trainer Gille lieten al wel verstaan dat ze graag zouden hebben dat ik tot halfweg doorging. Mede-haas Herman Vets zou tot 25 km doorgaan en Peter De Vocht zou zo lang mogelijk bij Geert blijven.
De eerste kilometers was het vooral Herman Vets en ikzelf die het tempo maakten. Na 12 kilometers lieten zowel Herman als Peter weten dat ze niet over hun beste paar benen beschikte. Ikzelf kreeg steeds een beter gevoel en besloot toen al verder dan 21 km door te gaan. We liepen tegen 3'30 à 3'35/km en ik had totaal geen problemen met dit tempo. Tussen kilometer 10 en 19 ging het zelfs zo goed dat ik even met het idee speelde om uit te lopen. Maar natuurlijk moet de marathon dan nog maar echt beginnen. Herman hield het na 17 à 18 km voor bekeken en Peter na 22 à 23 km. Na de doorkomst halfweg in 1u15 begon ook ik het moeilijk te krijgen. Toen Peter wegviel kon ik het tempo nog hoog houden tot aan de 26e kilometer, maar dan was het ook voor mij over. Die laatste kilometers vloeide de energie plots heel vlug uit mijn lichaam. Niet abnormaal aangezien ik op vlak van training, rust en voeding niet voorbereid was om zo ver te lopen. Forceren had geen enkele zin. Na 26 km klokte ik 1u32'23 (3'33/km).
We liepen heel de tijd aan de leiding van de wedstrijd. In deze kopgroep zaten naast de eerder vernoemde tempomakers ook Geert Steenmans, Steven Dobbelaere, Patrick Vanderstraeten en Bart Verschoren. Het was deze laatstgenoemde die de wedstrijd kon winnen voor Patrick Vanderstraeten en Geert Steenmans.
Zelf kan ik tevreden zijn over mijn eerste kleine kennismaking met de marathon. Ik kan zeggen dat ik er al heel wat uit kon leren. Jammer dat dit BK niet een jaar of twee later in Lier werd georganiseerd. Met een vergelijkbaar deelnemersveld zit er dan wel iets mooi in. Maar voor oktober 2013 (Eindhoven) zal ik me zeker niet aan die 42 km wagen. Hopenlijk herstel ik vlug van dit uitstapje.
Uitslag: http://www.aclyra.com/marathonvanlier/
Foto's zijn te vinden op de fotopagina.
Grtz Pieter
Vandaag was het de hoogmis voor de veldlopers. In Oostende (waar anders) ging het Belgisch kampioenschap door, wat tevens de finale van de Lotto CrossCup is. Mijn doel in het sterke deelnemersveld was beter doen dan mijn 47e plaats van vorig jaar. De voorbije weken was de conditie dik in orde, maar dat dit geen garantie voor succes is op het BK mocht ik al meerdere malen ondervinden. De vele steile bergen waren de voorbije jaren zeker niet mijn beste vriend. Om 14u50 doken we met 119 het veld in om over 5 en een halve ronden uit te gaan maken wie zich de nieuwe Belgische kampioen mocht noemen.Ik had dit jaar een heel goede start en zo liep ik vrij makkelijk in een mooie 20ste plaats na de startstrook. Misschien was deze start wel iets te goed want door de vele modder wist ik dat het een zware wedstrijd ging worden en had ik me voorgenomen om rustig te starten. Tot mijn verbazing kon ik gedurende de eerste ronde deze plek vlot vasthouden. Ik liep in gezelschap van mannen die normaal ver voor me uit lopen. Dieter Vanstreels, Sanne Torfs, Michel Basemans, Brieuc Vandeleene en Koen Vandermarliere waren enkele van mijn gezellen. Dit was natuurlijk een boost voor de moral, maar na anderhalve ronde begon ik voor het eerst mijn benen te voelen en meteen redelijk stevig. Op die moment vreesde ik dat ik (ondanks mijn goede voornemens) mijn motor hopeloos had opgeblazen. Maar al bij al bleven de verschillen beperkt. Natuurlijk werd ik wel voorbije gelopen door enkele veel sterkere atleten, maar ik werd niet naar huis gelopen. Ik kon zelfs lang tussen de 26 en de 28e plek blijven hangen. Tot de laatste ronde kon ik bij Erwin Leysen blijven. We speelden een aantal keer haasje over, maar de laatste ronde was hij duidelijk sterker. De modderige omloop en de bergen begonnen hun tol te eisen. Er zat niets energie meer in de tank, maar tegelijk merkte ik dat buiten Xavier Rondas er niet direct nog iemand van achter mij korter kwam. Volledig "choco" ging ik een laatste keer over de heuvels en met een laatste versnelling kon ik Dries Depoortere nog achter mij houden. Alles deed pijn, maar ik liep dik tevreden als 32e (of 15 plaatsen beter dan vorig jaar) over de aankomst. Vooraan was het verrassend Abdi die de wedstrijd won voor Europees kampioen Bekele en D'hoedt. Achter mij werd Pieter Hendrickx 35e, Vincent Bierinckx 47e, Tom Steenackers 54e, Nick Renders 73e, Johan Wils 76e en Dennis Vervloet 78e. Foto's zijn te vinden op de fotopagina.
Grtz Pieter
Vandaag stond de laatste test met het oog op het BK in Oostende van volgende week op het programma. In mijn eigen Zandhoven ging ik van start in een cross over 6 km. Met 41 stonden we klaar om 4 ronden af te leggen. Halfweg de eerste ronde kon ik de koppositie overnemen van de snel gestarte Tim Neel. Deze eerste plek zou ik niet meer afgeven tot aan de finish. Al vlug kon ik een mooie voorsprong opbouwen. Ik wou mezelf vandaag nog eens goed testen vandaar dat ik het tempo zo hoog mogelijk probeerde te houden. Dit lukte me aardig, mijn tijden per ronde waren: 4'44 - 4'52 - 4'50 - 4'41 (laatste was +/- 30m korter). Zo liep ik na 19'07 over de aankomst, terwijl dit vorig jaar nog 19'26 was. Toen liep ik mijn ronden steeds trager en trager, terwijl ik nu nog kon versnellen. Op exact hetzelfde parkoers bijna 20 seconden sneller lopen dan vorig jaar had ik vooraf niet verwacht. Vorig jaar had ik al een supergevoel tijdens deze wedstrijd.
Dat ik nu zo makkelijk nog sneller loop is een bevestiging van mijn goede conditie die ik ook al in Essen kon tonen. Hopelijk kan ik deze lijn nog een goede week doortrekken tot aan het BK. Dit zal echter niet makkelijk zijn want de vorige jaren trok ik ook steeds met vertrouwen en een goede conditie naar Oostende, maar wou het er op die ene dag niet uitkomen. Een mogelijk verklaring hiervoor is de heuvelachtige omloop die we op het BK voor de voeten krijgen geschoven. Ik heb het gevoel dat die zeker niet in mijn voordeel speelt. Wat er ook mag van zijn, ik vind dat het nog eens hoog tijd wordt om te knallen op de belangrijkste cross van het jaar en daar ga ik volgende zondag kei hard mijn best voor doen.
Fotos' van de cross in Zandhoven zijn terug te vinden op de fotopagina.
Uitslag: (6 km - 41 deelnemers) 1) Pieter Van Dyck 19'07 2) Tommy Kinders 20'11 3) Ramazan Bürgü 20'27 4) Des Van Der Auwera 20'30 5) Hans Van Havermaet 20'34 6) Andy Slock 20'39 7) Bart Willemen 20'48 8) Dries Van Dyck 21'06 9) Jorn Van Damme 21'15 10) Tim Rombauts 21'20 ...41)
Grtz Pieter
Zondag was het eindelijk zover. Na maanden van miserie kon ik eindelijk nog eens een cross lopen. Net op tijd want binnen 14 dagen is het veldloopseizoen weeral verleden tijd. Met 24 stonden we aan de start op de hertekende omloop in Essen. In vergelijking met vorig jaar was er veel minder modder en wind, maar toch kon je het moeilijk een vlot lopend parkoers noemen.
Bij de start nam favoriet Nick Van Peborgh het heft onmiddellijk in handen, terwijl Kristof Nackaerts met hem mee schoof. Ikzelf was niet al te best weg en moest toch weer even wennen aan de snelle start van een wedstrijd. Toch kon ik vrij makkelijk opschuiven om me zo in zevende positie te zetten. Ik dacht rond deze plek gedurende de hele wedstrijd te moeten vechten. Vlak voor me liep Bart Lieckens. Hij liet nog in de eerste ronde een klein gaatje vallen. Even twijfelde ik, maar ik vond het nog te vroeg om de eerste vijf nu al te laten weglopen. Na een kleine versnelling kon ik terug aansluiten bij Hans Nuyts, Sam Valgaeren en Thomas Van De Putte. Tot op het einde van de tweede van zes ronden bleef ik in hun spoor. Bij het ingaan van ronde drie hadden we Kristof al even terug te pakken. Na enkele bochtjes en het bergje kwam ik plots in tweede positie van onze groep te zitten. Op een stuk wind op kop ging Hans, die aan de leiding liep, opzij. Ik wou mijn deel van het kopwerk wel doen en zette me op kop. Even verder merkte ik plots dat ik enkele meters nam en dat onze groep helemaal uit elkaar spatte. Dit was niet meteen de bedoeling, maar nu kon ik niet anders dan doorgaan. Het was nog voor halfweg wedstrijd en dus hield ik toch nog wat reserve. Aan het einde van ronde drie merkte ik dat Nick niet zo heel ver voor me liep, maar hem zou ik toch niet meer inhalen. Hij bleek met nog heel wat overschot te lopen. Ik concentreerde me dus verder op mijn achtervolgers. Het waren Hans en Sam die op de derde en vierde plaats liepen. De rest vormde geen gevaar meer. Ik kon steeds mijn tempo blijven lopen en merkte dat het verschil met mijn achtervolgers beetje bij beetje groter werd. In de laatste ronde was de tweede plek binnen en de laatste halve ronde kon ik zelfs nog stevig versnellen toen ik merkte dat achter mij voor de laatste podiumplaats werd gestreden. Nick Van Peborgh won de wedstrijd dus voor mezelf. Provinciaal kampioen korte cross Sam Valgaeren werd derde. Bart Lieckens en Nick Renders hadden beiden een mindere dag en werden respectievelijk zesde en achtste. Tom Steenackers werd mooi negende.
In dit deelnemersveld nu al tweede kunnen worden had ik absoluut niet verwacht. Ik ben nog maar enkele weken aan het trainen en zit eigenlijk nog in volle opbouw. Ik had me voorbereid op een moeilijke comeback omdat ik gedurende mijn blessure de motivatie niet kon vinden om via alternatieve trainingen de conditie te onderhouden. Feit is wel dat deze wedstrijd in Essen me voor 100% ligt. De laatste drie jaar liep ik hier altijd één van de beste wedstrijden van mijn seizoen. Hopelijk kunnen we nu gezond blijven en nog iets proberen te maken van het BK in Oostende.
Uitslag (9025m - 24 deelnemers):
1) Nick Van Peborgh 29'38
2) Pieter Van Dyck 30'09
3) Sam Valgaeren 30'21
4) Hans Nuyts 30'27
5) Kristof Nackaerts 30'52
6) Bart Lieckens 31'05
7) Thomas Van De Putte 31'24
8) Nick Renders 31'32
9) Tom Steenackers 31'43
10) Tom Van Gestel 31'46
... 24)
Foto's van het podium zijn te vinden op de fotopagina.
Grtz Pieter
|
RSS Feed